Mu'aawiyah Ibn Abee Sufyaan radia Allaahoe anhoe.

De Oeloema over Mu'aawiyah bin Abee Sufyaan (radi Allaahoe anhoema).

Ibn Qudaamah zei in zijn boek ''Loem'atoel-I'tiqaad'': ''En Mu'aawiyah is de Oom der Gelovigen, de schrijver van de Openbaring van Allaah en een van de kaliefen van de Moslims - moge Allah met hen allen tevreden zijn.

De commentaar van Tahaawiyyah (Ibn Abil-'Izz Ibn 'Abdis-Salaam) zei, ''De eerste koning van de Moslims was Mu'aawiyah en hij was de beste koning van de Moslims.''

Al-Bayhaqee leverde over van Imaam Ahmad dat hij zei ''De Khaliefen zijn Abu Bakr, 'Umar, 'Uthmaan en 'Alee.'' En er werd hem gezegd, ''En Mu'aawiyah?'' Hij antwoordde ''Er was niemand in de tijd van 'Alee die het meer verdiende om de Khaleefah te zijn dan 'Alee en moge Allaah genade hebben met Mu'aawiyah.''

Abdullaah Ibn Mubaarak werd gevraagd over Mu'aawiyah. Hij antwoordde ''Wat moet ik zeggen over man die, toen de Profeet (sallallahoe alayhi wa sellam) zei, 'Sami'Allaahu liman hamidah' (Allaah antwoordt op degene die Hem prijst), Mu'aawiyah, achter hem zei, 'Onze Heer, alle lof is aan Uw'.''

Mu'aafah Ibn 'Umran werd gevraagd, ''Welke van de twee is beter, Mu'aawiyah of 'Umar Ibn 'Abdul Aziz?'' Dus werd hij kwaad en zei tegen de vragensteller, ''Vergelijk jij een man van de Metgezellen met een man van de opvolgers? Mu'aawiyah is zijn metgezel, zijn schoonbroer, zijn schrijver, degene aan wie hij de Openbaring van Allaah toevertrouwde''

Abdullaah Ibn Mubaarak zei, op gezag van Muhammad Ibn Muslim die zei, op gezag van Ibraheem Ibn Maysara die zei, ''Ik heb 'Umar Ibn 'Abdul Aziz nooit iemand zien slaan behalve een persoon die Mu'aawiyah beledigde. Deze gaf hij enkele slagen.''

Aboe Tawbah ar-Rabie' bin Naafi' al-Halabie zei "Mu'aawiyah is een scherm voor de rest van de metgezellen van Muhammad. Dus als iemand dat scherm wegneemt, zal hij de durf hebben om te spreken tegen degenen erachter."

Er werd tegen 'Abdullaah ibn Mubaarak gezegd: ''Wie van de twee is beter, Mu'aawiyah of 'Umar ibn 'Abdulaziz? Aldus zei hij: De zandkorreltjes/stof dat zich in de neus van Mu'aawiyah heeft verzameld met de Boodschapper salAllahu 'alayhi wa sallam, is beter en superieur aan 'Umar ibn 'Abdulaziz.''

Shaykhul Islaam ibn Taymiyyah zei:

''Het is verboden om de metgezellen van de Profeet (sallallahoe alayhi wa sellam) te vervloeken of te beledigen. Eenieder die een van hun vervloekt zoals Mu'aawiyah Ibn Abee Sufyaan, 'Amr Ibn 'Aas en degenen zoals hun, of degenen die beter zijn dan hun, zoals Abu Moosaa Al-Ash'aari, Abu Hurayrah en anderen, of degenen die beter zijn dat hun, zoals Talha Ibn 'Ubaydillaah, Az-Zubair Ibnul-''Awaam, 'Uthmaan Ibn 'Affaan, 'Alee Ibn Abee Taalib, Abu Bakr As-Siddeeq, 'Umar Ibnul-Khattab of 'Aa'ishah, de Moeders der gelovigen en anderen van de metgezellen van de Boodschapper (sallallahoe alayhi wa sellam), dan verdient hij een harde bestraffing met overeenstemming van de geleerden van deze Religie. De geleerden verschillen alleen van mening betreffende de straf voor zo een persoon, volgens sommige van hen dient hij bestraft te worden met de dood en volgens anderen dient hij bestraft te worden met iets minder dan dat.

Er is niemand onder de eerste en de laatste van de Emigranten die beschuldigd is van huichelarij. Zij waren allemaal gelovigen, voor wiens geloof is getuigt.

''Wat betreft Mu'aawiyah Ibn Abee Sufyaan en degenen die vrij werden gelaten, die de Islaam hadden omarmd na de verovering van Mekka zoals 'Ikramah Ibn Abee Jahl, Al-Haarith Ibn Hisham, Subail Ibn 'Amr, Safwaan Ibn Umayyah en Abu Sufyaan Ibnul-Haarith Ibn 'AbdulMuttalib. Deze en de anderen zijn van degenen die hun Islaam perfectioneerden, met overeenstemming van de moslims. Niemand heeft hun ooit beschuldigd van huichelarij en Mu'aawiyah werd de schrijver van de Profeet (sallallahoe alayhi wa sellam) na zijn bekering tot de Islaam.

Toen Yazeed Ibn Abee Sufyaan stierf ten tijde van de Khilaafah van Umar Ibnul-Khattab, gaf hij (Umar) de leiding aan zijn broer Mu'aawiyah. 'Umar Ibnul-Khattab was onder de besten van degenen met inzicht (in zaken) en van degenen die het best op de hoogte waren van de toestand van mensen. Hij was de meest oprechte en met de meeste kennis van de waarheid.

'Umar of Abu Bakr gaven een hypocriet nooit controle over de moslims, noch kozen ze hun naasten en nooit vreesden ze de blaam van degenen die fouten vonden.''

Genomen uit het boek ''From the sayings of the trustworthy scholars regarding the Companion, the Khaleefah Mu'aawiyah Ibn Abee Sufyaan'' van Shaykh 'Abdul-Mushin Ibn Hamad Al-'Abbaad (moge Allaah Ta'ala hem behouden en belonen).

Read More

De Regelgeving van het Uitschelden van de Metgezellen.

Door de nobele Shaykh al-Imaam Aboe ‘Abdillaah Mohammad ibn Saalih al-‘Oethaymien - moge Allah hem genadig zijn -

Het uitschelden van de Metgezellen wordt onderverdeeld in drie soorten:

De eerste: dat iemand hen uitscheldt met datgene wat het ongeloof van de meesten van hen inhoudt, of dat de meesten van hen grote zondaren zijn. Dit is ongeloof; omdat het een verloochening van Allah en Zijn Boodschapper - sallallahoe ‘alayhi wa sallam - is in het prijzen van hen en het tevreden zijn met hen. Degene die over het ongeloof hiervan twijfelt, zijn ongeloof is zelfs specifiek; omdat deze uitspraak inhoudt dat de overleveraars van het Boek of de Soennah ongelovigen of grote zondaren zijn.

De tweede: dat iemand hen uitscheldt door hen te vervloeken en te verafschuwen. Over zijn ongeloof zijn twee uitspraken bij de mensen van kennis, en volgens de uitspraak dat hij niet ongelovig is, dient hij te worden gezweept en opgesloten, totdat hij sterft of zijn woorden terugneemt. (1)

De derde: dat iemand hen uitscheldt met datgene wat hun religie niet aantast, zoals lafheid en gierigheid. Dit is geen ongeloof, maar hij dient vermaand te worden met datgene wat hem daarvan weerhoudt. De betekenis hiervan is vermeld door Shaykhoel-Islaam Ibn Taymiyyah in het boek "as-Saarim al-Masloel", en hij citeerde de volgende uitspraak van Ahmad (blz. 573):

"Het is voor niemand toegestaan om iets van hun slechte eigenschappen te noemen, en om één van hen te belasteren met een gebrek of tekortkoming. En wie dat doet, dient gecorrigeerd te worden, en als hij geen berouw toont, dient hij in gevangenschap gezweept te worden, totdat hij sterft of zijn woorden terugneemt."

Bron: Sharh Loem'atil-I'tiqaad

------------------------------------------------------

(1) Voetnoot van de vertaler: Deze straffen en andere dienen natuurlijk uitgevoerd te worden door de autoriteit in een Islamitische staat, en kunnen niet door individuen gevestigd worden, in tegenstelling tot datgene wat sommige Moslims denken!

Read More

De Rechten van de Metgezellen radia Allaahoe anhoem.

Door de nobele Shaykh al-Imaam Aboe ‘Abdillaah Mohammad ibn Saalih al-‘Oethaymien - moge Allah hem genadig zijn -

De Metgezellen - moge Allah tevreden met hen zijn - hebben een grote gunst jegens deze oemmah(1), daar zij de hulp van Allah en Zijn Boodschapper - sallallahoe ‘alayhi wa sallam - volbracht hebben, de djihaad(2) op de weg van Allah met hun bezittingen en hun levens, het beschermen van de religie van Allah door Zijn Boek en de Soennah van Zijn Boodschapper - sallallahoe ‘alayhi wa sallam - te beschermen, zowel door hiervan kennis te nemen, als hiernaar te handelen, als deze te onderwijzen, totdat zij deze zuiver en helder aan de oemmah verkondigden.

Allah heeft hen in Zijn Boek op de meest geweldige wijze geprezen, daar Hij in Soerah al-Fat-h zegt:

Mohammad is de Boodschapper van Allah. En degenen die met hem zijn, zijn streng tegenover de ongelovigen, en barmhartig onderling. Jij ziet hen buigen en knielen, zoekend naar de gunst van Allah en Zijn Welbehagen [Soerah al-Fat-h 48:29].

Tot het einde van de Soerah.

En de Boodschapper van Allah - sallallahoe ‘alayhi wa sallam - heeft hun waardigheid verdedigd, daar hij zei:

"Scheld mijn Metgezellen niet uit, want bij Degene in Wiens Hand mijn ziel is, als één van jullie het gelijke aan de berg Oehoed in goud zou uitgeven, dan zou dat niet een moedd (handvol) van één van hen bereiken, noch de helft daarvan." (Moettafaqoen ‘alayh.(3)

Hun rechten op de oemmah behoren dan ook tot de meest geweldige rechten, en deze zijn:

1- Hen liefhebben met het hart en hen aanprijzen met de tong, vanwege datgene wat zij hebben geleverd aan goedheid en gunsten.

2- Het vragen aan Allah om hen genadig te zijn en hen te vergeven, hiermee de Woorden van Allah - Verheven is Hij - verwezenlijkend:

En degenen die na hen kwamen, zeggen: "Onze Heer, vergeef ons en onze broeders die ons vooraf zijn gegaan in het geloof en plaats in onze harten geen wrok jegens degenen die geloven. Onze Heer, voorwaar, U bent Zachtmoedig, Meest Genadevol" [Soerah al-Hashr 59:10].

3- Zich onthouden van het noemen van hun slechte eigenschappen die, als deze bij één van hen voorkwamen, dan zijn deze weinig vergeleken met datgene wat zij bezitten aan goede daden en deugden. En misschien hebben deze plaatsgevonden op basis van idjtihaad(4) die vergeven wordt en daden waarvoor men geëxcuseerd wordt, vanwege de woorden van de Profeet - sallallahoe ‘alayhi wa sallam: "Scheld mijn Metgezellen niet uit".

Bron: Sharh Loem'atil-I'tiqaad

---------------------------------------------------------------

(1) Vootnoot van de vertaler: Oemmah: De Moslimgemeenschap.

(2) Vootnoot van de vertaler: Djihaad: Het strijden op de weg van Allah, of elke andere inspanning om het Woord van Allah superieur te maken.

(3) Overgeleverd door al-Boekhaarie (3673) en Moeslim (2540, 2541).

(4) Vootnoot van de vertaler: Idjtihaad: Het verrichten van inspanningen door een geleerde om tot een oordeel te komen betreffende religeus vraagstuk.

Read More